Կենսաբազմազանության կորուստն այսօր համարվում է մեր ժամանակների ամենալուրջ էկոլոգիական
մարտահրավերներից մեկը և Հայաստանը, ակտիվորեն ներգրավված է այս գլոբալ պայքարում:

Մեր երկրի համեմատաբար փոքր տարածքում կենտրոնացված է զարմանալի բնաշխարհ՝ ավելի քան 3600 բուսատեսակ և շուրջ 17,500 կենդանատեսակ, ինչը Հայաստանը դարձնում է տարածաշրջանի կենսաբազմազանության կարևորագույն վայրերից մեկը: Այս հարստությունը պահպանելու նպատակով է ստեղծվել Բնության հատուկ պահպանվող տարածքները(ԲՀՊՏ) , որն ընդգրկում է երկրի ընդհանուր տարածքի մոտ 13%- ը։ Համեմատության համար հարկ է նշել, որ հարևան Վրաստանում այս ցուցանիշը կազմում է մոտ 9%, իսկ Ադրբեջանում՝ 10%, ինչը վկայում է բնության պահպանության հարցում Հայաստանի տասնամյակներ շարունակ ցուցաբերած բարձր պատասխանատվության մասին։

Այս բնական ժառանգության պաշտպանության հիմնական հենասյուներն են մեր ազգային պարկերն ու արգելոցները, ինչպիսիք են «Սևան», «Դիլիջան», «Արփի լիճ» և «Արևիկ» ազգային պարկերը, ինչպես նաև «Խոսրովի անտառ», «Էրեբունի» և «Շիկահող» պետական արգելոցները: Այս տարածքները ոչ միայն կենսաբազմազանության անվտանգության կղզյակներ են, այլև գիտական ուսումնասիրությունների և էկոտուրիզմի զարգացման կարևորագույն կենտրոններ, որտեղ պահպանվում են նաև վերացման եզրին գտնվող եզակի տեսակները։ Որպես Կենսաբազմազանության մասին կոնվենցիայի անդամ՝ Հայաստանը հետևողականորեն իրականացնում է իր միջազգային պարտավորությունները՝ տեղական ջանքերը համադրելով համաշխարհային բնապահպանական օրակարգի հետ։ Այս ճանապարհին շրջադարձային է լինելու 2026 թվականի հոկտեմբերը, երբ Երևանը կհյուրընկալի Կենսաբազմազանության կողմերի COP17 համաժողովը՝ աշխարհի ամենամեծ և ազդեցիկ բնապահպանական միջոցառումներից մեկը։ Միջոցառմանը կմասնակցեն ավելի քան 190 երկրների պատվիրակություններ, միջազգային կազմակերպություններ և առաջատար գիտական կենտրոններ՝ վերանայելու մոլորակի կենսաբազնազաբության գլոբալ թիրախները։ Այս ամենը COP17-ը դարձնում է ոչ միայն բնապահպանական, այլև կազմակերպչական կարևորագույն իրադարձություն, սակայն միևնույն ժամանակ հարցականի տակ է դրվում Հայաստանի կազմակերպիչների կարողությունները և հմտությունները՝ արդյոք նրանք պատրաստ են ապահովելու նման մասշտաբի միջազգային համաժողովի բարձր մակարդակի կազմակերպում։ Եվ հիշենք, որ կենսաբազմազանության պահպանությունը անհրաժեշտ է ոչ միայն բնության համար, այլև մարդու կյանքի որակի բարձրացման։ Այն ապահովում է մաքուր ջուր և օդ, սննդի անվտանգություն, գյուղատնտեսության կայունություն և առողջ էկոհամակարգ յուրաքանչյուրիս համար: